This is Lite Plone Theme
Jesteś w: Start / Monitoring obiektów / Wprowadzenie do Bazy Danych Systemu Zarządzania Energią (BDSZE)

Wprowadzenie do Bazy Danych Systemu Zarządzania Energią (BDSZE)

Wprowadzenie do Bazy Danych Systemu Zarządzania Energią - krótki poradnik dla użytkowników.

Poniżej zamieszczono krótki poradnik w jaki sposób, "krok po kroku" posługiwać się systemem. Przydatne mogą się okazać również materiały szkoleniowe oraz informacje gromadzone na bieżąco w dokumencie Najczęściej zadawane pytania.

Praca z systemem przebiega dwuetapowo. Etap I powinien zostać przeprowadzony przez administratora i polega na konfiguracji systemu – krok1 ÷ krok5. Etap II, opisany w kroku 6 stanowi wprowadzanie danych o zużyciach i kosztach mediów.

Wprowadzanie danych o zużyciach mediów może przebiegać alternatywnie (w zależności od konfiguracji systemu) pośrednio, dzięki automatycznemu generatorowi - krok 6a, lub bezpośrednio poprzez wprowadzanie faktur opisane w kroku 6b.

Tak więc użytkownicy końcowi powinni skupić się na punktach opisanych w etapie II.

 

ETAP I

Krok 1. Logowanie do systemu monitoringu.

 

Czytaj tutaj!

 


Poniższe kroki 2 - 5 trzeba wykonać na początku pracy z systemem. W późniejszym okresie można już tylko wprowadzać zmiany np.:

  • taryf w w przypadku wzrostu lub spadku cen jednostkowych,
  • definicji licznika w przypadku jego wymiany,
  • definicji przyłączy w przypadku zmiany użytkowanych nośników lub wprowadzania danych historycznych.

 

Krok 2. Definiowanie obiektów i budynków oraz podmiotów dostarczających media


W systemie należy utworzyć podmiot, będący właścicielem (jednostką zarządzającą) obiektów i budynków oraz podmioty dostarczające nośniki energii i wodę.

Definiowanie obiektów i budynków polega na utworzeniu w systemie elementu "Obiekt" scharakteryzowaniu go parametrami opisowymi:

  • symbol i nazwa,
  • adres

W ramach obiektu należy zdefiniować budynki i opisać je następującymi parametrami (przykład):

  • powierzchnia i kubatura całkowita oraz ogrzewana,
  • ilość kondygnacji,
  • podział powierzchni na niemieszkalną i mieszkalną,
  • ilość użytkowników oraz ilość miejsc,
  • doprowadzone media i ich przeznaczenie.



Krok 3. Stworzenie historii taryf


Dla każdego nośnika należy utworzyć taryfę rozliczeniową, która jest związana z również definiowanym podmiotem dostarczającym ten nośnik. Podstawowe elementy taryfy to:

  • początkowa data obowiązywania,
  • składniki taryfy typu: opłata zmienna, stała, okresowa i dodatkowa.

 

W systemie możliwe jest utworzenie taryfy o dowolnej liczbie składników, z czego jeden musi być składnikiem zmiennym, dla którego liczone będą zużycia. W przypadku taryf wielostrefowych należy w polu formularza zdefiniować poszczególne strefy.
Tworząc historię taryf w ramach jednego przyłącza i zachować jej ciągłość należy zacząć od danych najstarszych!

 

Krok 4. Zdefiniowanie przyłączy


Przyłącze należy rozumieć jako powiązanie taryfy, a więc konkretnego nośnika i jego przeznaczenia (w rozumieniu wykorzystania) z licznikiem.

Przyłącze musi zostać zdefiniowane dla konkretnego nośnika. Do utworzenia przyłącza niezbędne są dane:

  • nazwa
  • taryfy (maksymalnie 2) powiązane z przyłączem
  • przeznaczenie nośnika powiązanego z podaną taryfą
  • data początku użytkowania

 

Definiując przyłącze decydujemy o wyborze uproszczonego odczytu licznika (czyli o automatycznym generowaniu faktur) lub jedynie o ręcznym ich wpisywaniu.
W przyłączu definiujemy również umowy, jakie obowiązują. Aby zdefiniować umowę należy podać jej numer, moc zamówioną oraz datę zawarcia. Jeżeli umowa ma określony termin zakończenia również można go tam wprowadzić.

Bezpośrednio w przyłączu mamy możliwość utworzenia licznika(ów) i ich powiązania ze zmiennymi składnikami taryfy (powiązanie czyli de facto wskazanie składnika reprezentującego zużycie danego medium). Definicji tych można również dokonać w zakładce „Liczniki”. Należy pamiętać o konieczności skojarzenia licznika z przyłączem.

Na koniec należy wybrać budynki korzystające z tego przyłącza.

 

Krok 5. Zdefiniowanie liczników


Liczniki, a w zasadzie wirtualne liczniki stanowią powiązanie medium, taryfy i jej składnika oraz przyłącza z rzeczywistymi licznikami oraz/lub z fakturami wprowadzanymi w kroku 6. Podstawowe elementy definicji licznika to:

  • medium, przyłącze,
  • data montażu,
  • stan początkowy.

System umożliwia podobnie jak w przypadku taryf stworzenie historii liczników, czyli zapisanie chronologicznych informacji o wymianach licznika. Tworząc historię liczników w ramach jednego przyłącza i zachować jej ciągłość należy zacząć od liczników zainstalowanych najwcześniej!

Po zdefiniowaniu licznika należy powrócić do „Przyłączy” i dokonać skojarzenia licznika z odpowiednim składnikiem taryfy, powiązanej z danym przyłączem.

 

ETAP II.

Krok 6 jest zasadniczym, cyklicznym działaniem podczas pracy z bazą. To na tym etapie wprowadzane są informacje o wielkościach zużycia poszczególnych mediów energetycznych oraz wody i ponoszonych kosztach.

 

Krok 6a. Generator faktur - automatyczne wprowadzanie danych o zużyciach i kosztach

 

Praca z generatorem faktur opiera się głównie na wpisywaniu odczytów z liczników mediów.

Chcąc skorzystać z generatora należy na „Stronie głównej” wybrać opcję „Dodaj odczyt licznika”, dokonać wyboru licznika i wpisać jego stan oraz datę odczytu. W następnym oknie należy uzupełnić wartości dostępne w polach edycyjnych, uzupełniając tym samym fakturę o dodatkowe informacje i potwierdzić działanie przyciskiem "OK".

Po sprawdzeniu (Wartość netto / brutto) i potwierdzeniu wpisanych danych, odczyt zostanie dodany  a wraz z nim zostanie wygenerowana faktura dostępna w podzakładce „Faktury” w zakładce „Energia”. Tam można uzupełnić dane takie jak: numer klienta, daty początku i końca okresu rozliczeniowego, datę sprzedaży oraz termin płatności.

 

Krok 6b. Definiowanie faktur i wprowadzanie danych o zużyciach i kosztach


Podstawowe elementy definicji faktury to:

  • numer faktury, nr identyfikacyjny klienta,
  • data sprzedaży,
  • początek i koniec okresu rozliczeniowego.

Fakturę po jej zdefiniowaniu buduje się ze składników wcześniej zdefiniowanych dla danego medium w taryfie. Składniki opisuje się następującymi parametrami:

  • okres rozliczeniowy (zazwyczaj ten sam co w definicji faktury),
  • stan początkowy i końcowy licznika,
  • zużycie,
  • wartość netto i brutto

Poszczególne elementy wprowadzane są w zakładce Energia/Faktury. Po Zdefiniowaniu wirtualnej faktury należy za pomocą list rozwijanych skompletować formularze, odzwierciedlając pozycje faktury rzeczywistej.

W bazie mogą być zapamiętywane również dodatkowe informacje, np. rzeczywisty poziom mocy jaka wystąpiła w danym okresie rozliczeniowym – informacja przydatna podczas optymalizacji zamówienia mocy.